Bazen mesela, insanın sevdiği biri varsa, sevdiği de onu seviyorsa eğer, sormalı  mı ‘kendine; onu mutlu etmek için elimden geleni yapıyor muyum’ diye? Sormaması rahatlığını mı gösterir, beraber mutsuz da olabileceklerinin bir ispatı mıdır aslında? Ya da her şeyden öte bir korku mudur ‘acaba mutlu edebilecek miyim onu’ sorusuna cevap verememekten kaynaklı? Ya da hiç büyümek istemeyen bir adamın kendini hala birisini mutlu etmek için yeterince küçük görmesi midir yoksa? Ya da kendini büyütecek bir kadın mı arıyordur esasında? Ne istiyordur ki gerçekten? Aşk? Rahatlık? Sevgi? Özgürlük? Kendisinin bile ne istediğini bilmeyen birinden korkmak gerekli midir acaba?

Devamı gelecektir mutlaka.